Hoofdsponsor: ING Bank / Hoofdsponsor jeugd: BBI Travel
Zondag 26 maart 2017, aanvang 14.30 uur OFC - Be Quick 1887 Hoofdsponsor:
Hoofdsponsor jeugd:

Zon bij de zeedijk. Strandballen en een spannende ontkoping. Er zit nog veel in het vat.

Geplaatst op Maandag 13 Maart 2017 om 07:52 (149 keer bekeken)
Geschreven door: Wim Speulman

Zon bij de zeedijk. Strandballen en een spannende ontknoping. Er zit nog veel in het vat.

Op een heerlijk zonnige voorjaarsdag, die nog net te fris was om als rokjesdag te kwalificeren, wachtte ons dan de altijd beladen stadsderby tegen onze collega’s van GVAV. En, wonder boven wonder, zelfs op het altijd winderige en gure, vlak tegen de zeedijk aanliggende Kardinge, was het heerlijk weer. De zon straalde. Eindelijk weer eens zo’n Zaterdagochtend waarop je als voetbalouder beloond wordt, en niet gestraft. Dat verdienden we ook wel eens. Voetbal is sowieso leuk. Maar als de randvoorwaarden goed ingekleurd worden wordt het echt leuk. En met een “Aix-en-Provence voorjaarszonnetje” is het zelfs op Kardinge heel goed toeven.
We hadden een scherp gemotiveerd GVAV verwacht. Een team dat erop gebrand zou zijn om de blessuretijdnederlaag op de Berg te wreken. Het zou lastig worden. Althans, dat dachten we. Dat pakte anders uit echter. Uiteindelijk werd het een vrij simpele, regelmatige 0-6 overwinning. Een overwinning die gezien het aantal honderd procent kansen veel en veel hoger had moeten uitvallen.
Even over die kansen. En dan heb ik het niet alleen over de wedstrijd van gisteren. Integendeel, ik snijd nu een verschijnsel aan wat al geruime tijd een dingetje is bij de heren van onze C2. Onze jongens moeten op zoek naar rust in hun hoofd. Een beetje meer Zen in het strafschopgebied van de tegenstander zou leuk zijn. Als we nou eens afspreken dat we in de rest van het seizoen vijftig procent van de honderd procent kansen gaan benutten. Gewoon, alleen voor de keeper je verstand erbij houden en simpel scoren. Precies zoals Stef het goede voorbeeld gaf bij de zesde goal. Je krijgt nou eenmaal geen punten als je de bal op de keeper mikt, of tegen de paal, of van drie meter voor de goal de bal richting cornervlag transporteert. Zo’n bal moet in het net. Punt. Tegen het GVAV van gisteren kun je je al die missers nog permitteren. Tegen Lycurgus gaat dat lastiger worden, neem dat maar van ondergetekende aan. Dus heren, als we in de nabije toekomst weer een spreekwoordelijke strandbal voor de voeten krijgen dan mag, nee dan moet, die strandbal de oceaan in. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn.
Strikt kijkend naar de statistiek hebben we een zeer regelmatige, wellicht eentonige, in een 0-6 overwinning culminerende pot gezien. En toch was dat niet zo. We hebben twee verschillende helften gezien. Twee verschillende C 2’s. Of misschien ook twee verschillende GVAV’s, dat zou ook nog kunnen. Op papier eindigden beide helften in een verdiende 0-3. Aan de kant echter hadden we het gevoel naar twee verschillende wedstrijden te kijken.
In de eerste helft hadden onze jongens de, echt wel van voetbal doordrenkte jongens van GVAV, in een heuse wurggreep. Ze zaten er bovenop en de arme tegenstander was steevast de bal weer kwijt voordat ze überhaupt maar na hadden kunnen denken over wat ze er ook alweer mee konden gaan doen. Er werd veel en snel de diepte gezocht. De passing was nauwkeurig. En, anders dan gebruikelijk, kwamen de diepe ballen ook aan. Nathaniel en Gabryan kregen uitstekende munitie aangereikt. De invalkeeper van GVAV stond echter te vaak te hinderlijk in de weg. Wat is dat toch met die keepers van GVAV?
In de tweede helft werd het wat gehaast allemaal. Slordig, en wat meer doordrenkt van balverlies en “unforced errors”. En opeens kreeg het, en dat moet gememoreerd, echt niet slechte GVAV zomaar de ruimte om ongehinderd veertig tot vijftig meter richting Bram op te stomen. Opeens zagen we ook hachelijke momenten voor de goal van onze Bram die zowaar ook regelmatig in actie moest komen. Dat, terwijl hij in de eerste helft rustig met een hengel bij de sloot had kunnen gaan zitten of zijn huiswerk voor komende week had kunnen gaan maken. Enfin, dan heeft hij de contributie in elk geval niet voor niets betaald.
Onze Jente met zijn jongens staat voor een uitdaging. Er zit verdraaid veel in het vat en een wondertje is bepaald nog niet uitgesloten. Tot nu toe zien we een vrolijk voetballend team met heel veel potentie. En we kunnen nu al rustig spreken van een meer dan geslaagd seizoen. De uitdaging is nu om er een onvergetelijk topseizoen van te maken. Elke wedstrijd is nu een finale. En voetballend zit het redelijk snor met die mannen van ons. Het is aan Jente om die knapen zodanig te prepareren dat ze ook in “close combat” situaties tegen Lycurgus en, aan het einde van de rit wellicht weer tegen Bedum, overeind blijven.
Ik geloof dat het kan. Ik geloof dat het werkelijk mogelijk is voor onze jongens om aan het eind van dit seizoen, na de mogelijke “Grande Finale”, wederom met een Barcelona gevoel van het veld te stappen. Een gevoel dat dan omgekeerd evenredig zal zijn aan het laatste Barcelona gevoel na de pot tegen Bedum. Een paar strandballen wel de oceaan in en je komt zomaar een heel eind.
We gaan het allemaal meemaken met zijn allen. Leuke vrolijke spanning zo tegen het eind van een topseizoen. Ze zouden het zomaar eens kunnen gaan flikken.

Ciao, Wim
 

Lees reacties of plaats je reactie op dit artikel...

Restaurant Weeva

WEEVA staat voor "Woon- en Eethuis voor Allen” en is opgericht in 1871 was jarenlang een beroemd hotel en restaurant in de stad Groningen. Nu zijn we als restaurant WEEVA terug van weggeweest.

Gedempte Zuiderdiep 8
9711HG Groningen
Telefoon: 050-3129919
Email: f.dalebout@martinihotelgroup.nl

Digitale sponsoren